21 Şubat 2011 Pazartesi

Düşünebilen Domates Gibi Yazdım.

Çay kupası kafalı insanlar hayal ettim,çay yerine limonata mı doldurmuşlar nedir hep ekşittiler suratımı. O tatlı yüzünüzden bizede verin! diye bağırdım arkalarından..
-Sonra klima kumandası gibi insanlar gördüm kış günü cold modda takılı kalmış,pilleri eski çalar saat pilleri.. Aksır tıksır pata küte çalışan..
-Not defteri gibi insanlar gördüm üzerlerine not alınıp alınıp silinen ve ilk günki gibi hala ilk sayfası kullanılan yıpranmış insanlar...
-Ters dönmüş mücevher kutusu gibi insanlar gördüm içlerinde pek değersiz taşlar saklayan..
-Ceplerde unutululan buruşmuş peçeteler gibi insanlar gördüm bi umut bir işe yaramayı arzulayan...
-Hopörlör gibi insanlar gördüm ''volume dokun sesimi aç! ''diye haykıran,inadını kıstım koparttım kablolarını!
-Sakız gibi insanlar gördüm sadece bir akşam çiğnenen,ertesi günü umutla bekleyen kendini çöpte bulan..
-Bozuk mp3 gibi insanlar gördüm bir şarkının hep aynı yerinde takılan,bıkmadan,usanmadan...
-Daha sonra insanları görememeye başladım.. Bir karanlığa dost olmuşlar diye duydum elvedalamadan beni gömülmüşler toprağa..
Sonunu bilemezsin ki. dedim kendi kendime..
Oje gördüm,pembe. Onunda sonu haketmediği tırnaklar ve azraili aseton.
Bugün uykumda eskiyi gördüm ellerini bana doğru uzatıyordu,aldırmadım.. İçim içimi yedi,dokunmadım. 

Nefretle kaplıydı suratım,ağlamadım. 18-18 miş 30 günmüş,benzetemedin mi?! diye bağırdım,sustu... 
Şartelleri indir,karanlığa gömül,Nilüfer kilitlerine kilit eklesin dedim anlamadı.. 
Sorma artık dedim,unutamadım diye bağırdı kocaman UNUT yazdım bulutlarla. 
BU NASIL BİR DÖNÜŞ? ''U''nut dönüşü;anlasadaaaaaa anlamasada... 
Âna döndüm... Gözlerime dokundum,kupkuru. Yanaklarıma dokundum,alev topu. Saçlarıma baktım aynadan aynı anda her bir teli ayrı telden çalan bir orkestra.. 
En başa döndüm...  Çay kupası kafalı o porselen insanlara. Birer çekiç vurdum. Çatlattım. 
Celaleddin der; ''Dışına o sızar ne varsa testide.'' Hala limononata vardı,şekersiz. Adana'ya karıştırdım,kanalizasyonları ekşittim. Fareler küserse küssün.
Bugün vazgeçtim 23:23 de insanların beni düşündüğünü düşünmekten,aklıma geldi o on kişiye atmazsam ölümle tehtit edildiğim mesajlar hala yaşadığımı farkettim. Bence sizde inanmayın,dedim ya SONUNU BİLEMEZSİN Kİ...DD




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder