22 Temmuz 2011 Cuma

Sevgi

     Hani zaman herşeye ilaç ya,yalan... İlaç olan sevgi esas! Sevginin sana yakın durması gerçek derman.. Sevginin gerçekliğiyle değişir o harebe günleri terkedip gün ışığına ermen.. Gerisi çok boş inan. Anne sevgisi,baba sevgisi,dost sevgisi,arkadaş sevgisi,sevgili sevgisi ne olursa olsun gerçeği mühim olan... Aşk demiyorum bak,sevgi  sevgi! Hakikat sevgi,derdin dermanı sevgi... Velhasıl kelam sevilmek aydınlığa çıkaran tek şey seni...
     Zaman sadece bir otobüs seni alıp dolaştıran,alıp geri dönüşü olmayan yollardan bambaşka diyarlara götüren bir otobüs! İnip dinlendiğinde sevgi varsa konakladığın yerde durduruyorsun beynen zamanı.. (oysaki sen o otobüse biniyorsun,farkında değilsin,o ise gidiyor durmadan,sana aldırmadan) Sonra birden uyanıveriyorsun...  Her yanın tutulmuş,nasıl uyutulduğunun bile farkında değilsin.. En önemlisi de; sahi sen o otobüse nasıl bindin??? Başka bir yerdesin... Ama bir parçan eksik sanki ne kadar tastamam olsanda.. Kaldığın yerden devam ediyorsun ve beynindeki zaman makinesi tik tak tik tak ilerliyor... Kimisinin üzeri tozlu,kimisin gözü yaşlı,kimisi yenik düşmüş silik soluk,kimisi mıh gibi kazınmış aklına anıların.. Pişmanlıkları atmışsın sol cebe,bir gezintidesin... Etrafında trafik kazaları cama yapıştırıyor seni,içini acıtıyor,çok ağlıyorsun ama otobüs durmuyor geçip gidiyorsun.. Raftan bir anı düşüyor,yerine yenilierini diziyorsun...Çocukluğuna bir merdiven dayamışsın pek derin,inmeye çalışıyorsun 10 katı kesmiyor gözün... Korkuyorsun,vazgeçiyorsun...  Bazı anıların sana kendini hatırlatmaya çalışmaktan yorgun düşmüş bitap haldelerken  neden üzerlerine biraz toprak atmıyorsun? Göm gitsin!
     Her duraktaki sevgi şekerlemelerinden neden tadıyorsun? Neden her rüzgara okşatıyorsun saçlarını? Neden ellerini uzatıyorsun üşüdüğünde her sıcaklığa? Çek elini,yakma! Yeme tırnaklarını moraran dudaklarınla... Gerçek sevgi gelecek,seni alıp götürecek ,büyütecek avuçlarında... Sabırla bekle küçüğüm...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder