26 Ağustos 2011 Cuma

Ben de büyüdüm ve küçülmek istiyorum an be an...

Yılllllar yıllar önceydi bir minik 'meraba dünya *.*' dedi.
Oksijenle merabalaştı,ilk oksijen ağlattı onu.
Sonra açlık ve istediklerini söyleyememesi... Belkide sırtı kaşınıyordu kimsenin haberi yoktu. Iıığh ılık suyu hiç sevmiyordu. Birazcık büyüdü ve hayata karıştı mayonezi çırparak inceden dökülen sıvı yağ gibi,homojenleşti dünyanın içinde..
Biracık daha büyüdü ve keşfetti Dünya'yı..
Ama kendi minik dünyasında acı denince aklına sadece biber geliyordu,tatlı denince dondurma...
Sadece düştüğünde ağlıyordu,dizleri kanadı ilk kez ve o günden sonra yaramaz yerlere de yaramazlığından ötürü acı biber sürüldüğünü sandı..
Öğrenmişti; artık yaramaz yerlerde oynamıyordu.
Kendisi çok uysal olsada saçları kavgacıydı,tokaları saçlarından kaçıyordu...
Akşam ezanı eve dönüş sesiydi...
Gece yatarken sabah kahvaltıda yiyeceği omleti düşlüyordu,o zamanlar bu kadar küçüktü hayalleri..Mutlu etmeye yetiyordu.
Annesinden,ailesinden ayrı kalamazdı hiç,bu yüzden yatılı kalmazdı öyle kimselerde...
Evinin küçük hanımıydı,tek oyun arkadaşıda annesi...
Mahallesindeki çocukların hırçınlığından hoşnut değildi bu yüzden aralarına karışmazdı...
Balkondu sokak kültürü...
Annesinin kıyafetlerini,ayakkabılarını giyer kendisini büyütürdü..
O zamanlar iyi birşey sanardı büyük olmayı..
Yanıldı...
Birazcık daha büyüdü ve insanların diğer yüzünü de tanıdı..
Sonra baktı ki heryere acı biber sürülmüş.. Her yer yaramazlık mı yapmıştı?
Belkide annesi dünyaya kızmıştı ve heryerine acı biber sürmüştü.. O zamanlara göre bunun başka bir açıklaması olamazdı... Şimdi ise biliyor; bu dünya bir kaynana,iyilik etmiyor hayrına...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder