6 Eylül 2011 Salı

Sonunda Erik Ağacım Da Konuştu

Bir erik ağacığıyım sallanan,rüzgarda bir o yana bir bu yana... 
İçimde bu sene insanları mutlu edememenin hüznü
Ve onca şeye rağmen onların bana itina göstermesi... 
Hakediyor muyum? diye durup düşündüm.
Meyvesiz bir ağaç neye benzer? 
Umudumu da son toprak parçasına gömmüşken üstelik... 
Toprağa düşen yapraklarım hızla çürümekteyken neyin telaşındayım böyle? 
Sabahları herkes uyurken ,çiğ yağarken üzerime ve penceresi bana dönük bir kız çocuğu gülümserken yumuşacık neden mutlu değilim ki?
Penceresi bana bakan bu kız çocuğunun biricik gülümseyişi tek ısıtan içimi... 
Onun dışında herkes için bir erik ağacımıyım yalnızca?
Bilemiyorum...
Oysaki benimde duygularım var... Sulamak yetersiz!
Gübre dersen şayet şu dünya da boktan çok ne var?!
Bana
sevgi lazım...
Hatta
aşk...
                                                           ...
dndzk...

2 yorum: